Aan: het Algemeen Bestuur van de NCRV
Postbus 25000
1202 HB Hilversum
Amersfoort, 15 maart 2010
Betreft: Open Brief over heiligschennis in “Man Bijt Hond”
Geacht bestuur,
Op maandag 1 maart j.l. werd in het NCRV-programma "Man Bijt Hond" de columnist en theatermaker Mark Wagemakers gevolgd. Te zien was hoe hij bij wijze van statement in de Sint Janskathedraal in Den Bosch een Hostie ging "halen". Hij nam deze vervolgens mee naar buiten om hem pas daar tot zich te nemen.
Op drie manieren is dit heiligschennis. Allereerst omdat "Man Bijt Hond" het Sacrament op deze manier tot podium maakte voor het maken van een persoonlijk statement tégen de Kerk. Ten tweede omdat de Hostie direct dient te worden genuttigd en absoluut niet mag worden meegenomen naar buiten.
Tot slot omdat "Man Bijt Hond" bewust lange tijd openhield of Wagemakers de Hostie ging opeten of weggooien. Duidelijk werd de suggestie gewekt dat het wel eens op dat laatste zou kunnen uitdraaien, doordat in de laatste momenten voordat Wagemakers de Hostie opat prominent in beeld een vuilnisbak te zien was, waar hij zich steeds naartoe draaide. Toen hij alsnog - onder kwetsende bewoordingen - de Hostie nuttigde, maakte hij het Sacrament en de Drie-eenheid belachelijk.
Het is voor katholieken kwetsend genoeg dat dit, onder het mom van de in Nederland verworven vrijheden, op deze manier op televisie is gekomen. Dat het ook nog eens gedaan wordt door een christelijke omroep die zich beroept op een 85 jaar oude traditie van "respect", ervaren wij als ronduit verbijsterend en bijzonder pijnlijk.
Enkele katholieken hebben inmiddels hun beklag gedaan en kregen daarop allemaal hetzelfde "standaardantwoord", dat ver beneden de maat was:
Geachte ...,
Bedankt voor u mail.
Het is nooit onze bedoeling geweest om mensen hiermee te kwetsen, sorry hier voor.
Wij hopen dat u met veel plezier naar ons programma kan blijven kijken.
Met vriendelijke groet,
Redactie
NCRV
Man bijt hond
Christus Zelf is in de Heilige Eucharistie aanwezig, waarin Hij Zich aan ons meedeelt. Dat is de kern van het katholieke geloof. Door er zo mee om te gaan, heeft u veel katholieken in het diepst van hun geloof gekwetst. Bovenstaande routinemail doet degenen die aan deze pijn uiting hebben gegeven geen recht. Een publiekelijk en inhoudelijk excuus van de NCRV is onzes inziens op zijn plaats. Op deze manier kan de NCRV de band met het gelovig katholieke deel van Nederland weer enigszins herstellen en doet zij tevens haar reputatie als christelijke omroep eer aan. Wij vragen u dan ook om deze publieke actie ook publiekelijk recht te zetten.
Met vriendelijke groeten,
R.T. van Mulligen
E.M. Raats
G.E. van Beek
R. Bol
J. Brouwers
F. Erkens
J. Erkens
J. Friederichs
P. Frissen
E. van Goor
J. Goris, priester
F. van der Have
M.V. van Heusden
P.M.A. Hoofs
A.J.M. Janssen
H.A.M. Janssen - Rombouts
A.B.M. van Kempen, diaken
H. Knabben
R.B. Lok
K. Loodts, priester
R. Marks
F.E. Mélotte
C. Mennen, priester
D. Milis
H. Nolden
A. Nolden
N. Nolden
J. Nolden
R. Nolden
C. Nolden
L. Nolden
M. Nolden
L. Nolden
D.P.J. Oostveen
J.J. van Peperstraten
G.A. Piebenga
L.C.C. Reuser
G. van Rossem, priester
H.C.W. Schilder, priester
H.D.L.M. Schruer
T. Spee - van Heijster
N. Stienstra
A. Spijker-Huiges
M.I.M. Terlaak
A. Valstar
G.M.J. van der Vegt, priester
A. Verboord
P. Verhoeven
J.G. Verhoeven - den Uijl
E.H.J. Vossenberg
M. de Vries
G. Wilkens, priester
A.J.A. de Wit
H.K.M.G. van Zandwijk - Bruin
Afschriften van deze brief zijn verstuurd naar:
- mgr. Hurkmans (bisschop van Den Bosch)
- Katholiek Nieuwsblad
- Catholica
- Tertio
- Nederlands Dagblad
- Reformatorisch Dagblad
Tevens gepubliceerd op:
- http://antondewit.wordpress.com
- http://beautifulblues.wordpress.com
- http://clavesregni.wordpress.com
- http://dagboekvaneenzelve.web-log.nl
- http://davidoostveen.blogspot.com
- http://janbrouwers.blogspot.com
- http://ingridairam.web-log.nl
- http://laatstedag.wordpress.com
- http://rkgelovig.web-log.nl
- http://schoppenkoning.blogspot.com
- http://theodoricus.blogspot.com
- http://www.catholica.nl
- http://www.kattekliek.nl
- http://www.observatrix.nl
maandag 15 maart 2010
zaterdag 13 maart 2010
Had ik ongelijk?
Toen in het voorjaar van 2009 het rapport over misbruik op Ierse scholen uitkwam, leek er in Duitsland en Nederland nog niets aan de hand. Dat is inmiddels veranderd.
Het is dus tijd om de conclusies uit mijn blog van toen nog eens tegen het licht te houden. De zaken konden in Ierland zo uit de hand lopen doordat het schoolsysteem verouderd was en de inspectie van de overheid faalde.
Ook het gebrek aan controle binnen de Kerk en de betrokken congregaties zelf speelde een rol en ook het gebrek aan vorming en opleiding van de religieuzen die in het onderwijs en het de hulpverlening aan kinderen werkzaam waren. Daarbij tekende ik toen aan dat al kort na 1950 een begin werd gemaakt met hervormingen van het religieuze leven.
In mijn conclusie van vorig jaar zat impliciet de constatering dat het alleen in Ierland uit de hand was gelopen. Dat klopt dus niet, maar verder onderzoek zal wel moeten uitwijzen in hoeverre de schandalen in Nederland en Duitsland qua omvang vergelijkbaar zijn. Dat maakt voor de individuele slachtoffers natuurlijk niets uit, maar het geeft wel antwoord op de vraag wat de oorzaak is: structurele misstanden of incidentele?
NRC Handelsblad en de Wereldomroep berichten vandaag dat er al in 1967 onderzoek is gedaan naar misbruik door Nederlandse Salesianen. Dat verbaast me niet: het past in de hervormingen die toen al binnen de meeste congregaties hier werden doorgevoerd. Alleen de transparantie ontbrak toen nog. Dat het hoofd van de Salesianen zelfs zijn secretaris er niet van op de hoogte stelde, verbaast me evenmin.
Wat mij wel verbaast, is dat de misstanden in Duitsland en Nederland niet al na de publicatie van het Ierse rapport naar boven kwamen. Het lijkt een op de manier waarop een hype uit de lucht komt vallen, maar een hype bevat voornamelijk gebakken lucht en dat is hier natuurlijk niet het geval. Eric van den Berg heeft over zichzelf versterkende processen bij de nieuwsproductie een interessante blog geschreven.
Het is dus tijd om de conclusies uit mijn blog van toen nog eens tegen het licht te houden. De zaken konden in Ierland zo uit de hand lopen doordat het schoolsysteem verouderd was en de inspectie van de overheid faalde.
Ook het gebrek aan controle binnen de Kerk en de betrokken congregaties zelf speelde een rol en ook het gebrek aan vorming en opleiding van de religieuzen die in het onderwijs en het de hulpverlening aan kinderen werkzaam waren. Daarbij tekende ik toen aan dat al kort na 1950 een begin werd gemaakt met hervormingen van het religieuze leven.
In mijn conclusie van vorig jaar zat impliciet de constatering dat het alleen in Ierland uit de hand was gelopen. Dat klopt dus niet, maar verder onderzoek zal wel moeten uitwijzen in hoeverre de schandalen in Nederland en Duitsland qua omvang vergelijkbaar zijn. Dat maakt voor de individuele slachtoffers natuurlijk niets uit, maar het geeft wel antwoord op de vraag wat de oorzaak is: structurele misstanden of incidentele?
NRC Handelsblad en de Wereldomroep berichten vandaag dat er al in 1967 onderzoek is gedaan naar misbruik door Nederlandse Salesianen. Dat verbaast me niet: het past in de hervormingen die toen al binnen de meeste congregaties hier werden doorgevoerd. Alleen de transparantie ontbrak toen nog. Dat het hoofd van de Salesianen zelfs zijn secretaris er niet van op de hoogte stelde, verbaast me evenmin.
Wat mij wel verbaast, is dat de misstanden in Duitsland en Nederland niet al na de publicatie van het Ierse rapport naar boven kwamen. Het lijkt een op de manier waarop een hype uit de lucht komt vallen, maar een hype bevat voornamelijk gebakken lucht en dat is hier natuurlijk niet het geval. Eric van den Berg heeft over zichzelf versterkende processen bij de nieuwsproductie een interessante blog geschreven.
donderdag 4 maart 2010
De brokkelige linkerkant van het CDA
‘Christelijk-sociaal’ noemt de Christen Unie zich. Dat sociaal-christelijke trekt ook steeds meer katholieken. Maar of de katholieke stekjes in de reformatorische bodem zullen kunnen aarden, is nog de vraag. Daarom leven er weer ideeën over een katholiek-sociale partij. Iemand twitterde zelfs over de tijden van de katholieke politicus Schaepman (1844-1903).
Nu het CDA de steven weer naar rechts – om de vergelijking consequent door te voeren stuurboord – heeft gewend door de PvdA op voorhand als coalitiepartner af te wijzen, duiken er ideeën op over een katholieke-sociale partij. Als het ervan komt zal dit nieuwe partijtje in een lange traditie staan.
Zo lang als de katholieken zich politiek hebben georganiseerd, breken er van tijd tot tijd aan de linkerkant stukjes van die eenheid af. De laatste was de Politieke Partij Radicalen (PPR) die in 1968 werd opgericht en die in 1973 zeven zetels haalde en deel ging uitmaken van het kabinet-Den Uyl. De PPR ging uiteindelijk op in Groen Links.
Maar ook in de tijd van het Rijke Roomse Leven was er voortdurend rumoer aan de linkerkant van de katholieken. Rond 1920 bestonden er in Breda bijvoorbeeld twee katholieke kieslijsten die elkaar fel bestreden.
De grootste groep was de kiesvereniging met de degelijke naam ‘Recht en Orde’. Daarnaast was er de katholieke groep-Schaepman. Niet omdat hun fractievoorzitter zo heette, als verwijzing naar de katholieke politicus Schaepman.
Een systematisch studie van de verhouding tussen de twee groeperingen heb ik nog niet gemaakt, maar wel is duidelijk dat de twee recht tegenover elkaar stonden.
Toen in 1922 een voorstel in de raad kwam om de openbare viering van carnaval te verbieden, was Recht en Orde voor en Schaepman tegen. Het voorstel was overigens ingediend door een vrouwelijk lid van de fractie van de sociaal-democratische SDAP. Haar mannelijke partijgenoten stemden tegen.
Aanleiding voor het voorstel was de zedenverwildering tijdens de carnavalsviering. In de Bredase Veemarktstraat waren alle dienstbodes zwanger geraakt, beweerden de voorstanders. Nota bene de fractievoorzitter van de groep-Schaepman wees erop dat in die straat ook het bisschoppelijk paleis stond. De fractie van Recht en Orde protesteerde luidkeels tegen deze suggestieve opmerking.
In 1926 maakten de bisschoppen een eind aan de politieke verdeeldheid van de katholieken. Als laatste zuil kreeg de katholieke een eigen partij: de Rooms-Katholieke Staatspartij (RKSP). Ook in Breda kwam een eind aan de dissidente groep-Schaepman.
De RKSP en na de Tweede Wereldoorlog de KVP bleven partijen die allerlei tegenstrijdige belangen moesten behartigen. De fractie van de partij was een parlement in het parlement, schreef de historicus J. Bosmans in de Algemene Geschiedenis der Nederlanden. En vooral de SDAP/PvdA trokken telkens brokstukken uit de linkerkant die in de sociaal-democratische partij opgingen of een splinterpartijtje met beperkte houdbaarheid gingen vormen.
Inmiddels heeft een flinke scheut liberalisme de katholieke stroming binnen Groen Links zo verdund dat de partij geen alternatief meer is voor wie een katholiek-sociale koers wil varen. De bisschoppen zullen nu niet meer ingrijpen om het CDA te redden: een nieuwe kans voor de groep-Schaepman?
Nu het CDA de steven weer naar rechts – om de vergelijking consequent door te voeren stuurboord – heeft gewend door de PvdA op voorhand als coalitiepartner af te wijzen, duiken er ideeën op over een katholieke-sociale partij. Als het ervan komt zal dit nieuwe partijtje in een lange traditie staan.
Zo lang als de katholieken zich politiek hebben georganiseerd, breken er van tijd tot tijd aan de linkerkant stukjes van die eenheid af. De laatste was de Politieke Partij Radicalen (PPR) die in 1968 werd opgericht en die in 1973 zeven zetels haalde en deel ging uitmaken van het kabinet-Den Uyl. De PPR ging uiteindelijk op in Groen Links.
Maar ook in de tijd van het Rijke Roomse Leven was er voortdurend rumoer aan de linkerkant van de katholieken. Rond 1920 bestonden er in Breda bijvoorbeeld twee katholieke kieslijsten die elkaar fel bestreden.
De grootste groep was de kiesvereniging met de degelijke naam ‘Recht en Orde’. Daarnaast was er de katholieke groep-Schaepman. Niet omdat hun fractievoorzitter zo heette, als verwijzing naar de katholieke politicus Schaepman.
Een systematisch studie van de verhouding tussen de twee groeperingen heb ik nog niet gemaakt, maar wel is duidelijk dat de twee recht tegenover elkaar stonden.
Toen in 1922 een voorstel in de raad kwam om de openbare viering van carnaval te verbieden, was Recht en Orde voor en Schaepman tegen. Het voorstel was overigens ingediend door een vrouwelijk lid van de fractie van de sociaal-democratische SDAP. Haar mannelijke partijgenoten stemden tegen.
Aanleiding voor het voorstel was de zedenverwildering tijdens de carnavalsviering. In de Bredase Veemarktstraat waren alle dienstbodes zwanger geraakt, beweerden de voorstanders. Nota bene de fractievoorzitter van de groep-Schaepman wees erop dat in die straat ook het bisschoppelijk paleis stond. De fractie van Recht en Orde protesteerde luidkeels tegen deze suggestieve opmerking.
In 1926 maakten de bisschoppen een eind aan de politieke verdeeldheid van de katholieken. Als laatste zuil kreeg de katholieke een eigen partij: de Rooms-Katholieke Staatspartij (RKSP). Ook in Breda kwam een eind aan de dissidente groep-Schaepman.
De RKSP en na de Tweede Wereldoorlog de KVP bleven partijen die allerlei tegenstrijdige belangen moesten behartigen. De fractie van de partij was een parlement in het parlement, schreef de historicus J. Bosmans in de Algemene Geschiedenis der Nederlanden. En vooral de SDAP/PvdA trokken telkens brokstukken uit de linkerkant die in de sociaal-democratische partij opgingen of een splinterpartijtje met beperkte houdbaarheid gingen vormen.
Inmiddels heeft een flinke scheut liberalisme de katholieke stroming binnen Groen Links zo verdund dat de partij geen alternatief meer is voor wie een katholiek-sociale koers wil varen. De bisschoppen zullen nu niet meer ingrijpen om het CDA te redden: een nieuwe kans voor de groep-Schaepman?
dinsdag 2 maart 2010
Trouw snapt het niet
Als het gaat om berichtgeving over religie steekt Trouw met kop en schouders boven de andere kranten uit, maar nu zijn ze een beetje de weg kwijt. Op de site kun je aangeven “waar homo’s welkom zijn voor ontvangen hostie”. “ Trouw heeft een kaart ontwikkeld waarop iedereen kan aangeven hoe zijn of haar rk kerk(cursivering van mij) zich opstelt”, aldus de site.
Allereerst is er nog nooit iemand ‘de hostie geweigerd’. Ten tweede is er maar één rk kerk, dus kan ik niet zeggen hoe ‘mijn’ kerk erover denkt. Misschien speelt de gereformeerde afkomst van de krant hier een rol. De redactie denkt wellicht dat er bij onenigheid meteen een vrijgemaakt katholieke kerk in hersteld verband of zoiets ontstaat.
In de gedrukte versie van de krant lees ik dat “Trouw wil inventariseren hoe priesters en andere kerkvaders in de praktijk met deze kwestie omgaan.” Ik vrees dat de kerkvaders in deze passief zullen blijven.
Hartelijk dank aan Trouw: er valt voor ons katholieken in deze barre tijden tenminste weer wat te lachen. Als tegenprestatie een scoop voor jullie: op 14 maart is het in alle katholieke kerken roze zondag.
Allereerst is er nog nooit iemand ‘de hostie geweigerd’. Ten tweede is er maar één rk kerk, dus kan ik niet zeggen hoe ‘mijn’ kerk erover denkt. Misschien speelt de gereformeerde afkomst van de krant hier een rol. De redactie denkt wellicht dat er bij onenigheid meteen een vrijgemaakt katholieke kerk in hersteld verband of zoiets ontstaat.
In de gedrukte versie van de krant lees ik dat “Trouw wil inventariseren hoe priesters en andere kerkvaders in de praktijk met deze kwestie omgaan.” Ik vrees dat de kerkvaders in deze passief zullen blijven.
Hartelijk dank aan Trouw: er valt voor ons katholieken in deze barre tijden tenminste weer wat te lachen. Als tegenprestatie een scoop voor jullie: op 14 maart is het in alle katholieke kerken roze zondag.
vrijdag 26 februari 2010
Even serieus nu: RKK
Voor wie de Peter van Zoest uit mijn vorige blog niet kent: volg hem maar eens op Twitter @PetervanZoest. Dagelijks pepert hij de mensen van RKK-radio, -tv en vooral de website in wat ze allemaal verkeerd doen.
Soms vind ik dat hij het zout waarmee hij al die slakken achterna zit, deze winter beter op straat had kunnen gooien. Maar als hij mij bijvoorbeeld zou vragen of ik elke zondag aan de buis gekluisterd zit voor ‘Kruispunt’, dan moet ik dat ontkennen.
Ik zou eronderuit kunnen komen door te zeggen dat ik weinig tv kijk, maar als je pretendeert je met katholieke journalistiek bezig te houden, dan zou toch tijd moeten vrijmaken voor dit kerkelijke actualiteitenprogramma of het tenminste later via internet nog eens gaan bekijken.
Zondag heb ik het weer eens geprobeerd en helaas heb ik het niet volgehouden. Genoeg analyses gehad over de val van het kabinet. Twee brandende kwesties die de Kerk direct raken, de toestand rond de homo-prins in Reusel en de breuk van Solidaridad met de Kerk, kregen van Kruispunt niet de ruimte die de kabinetscrisis ten deel viel.
In alle twee de gevallen gaat het om een opgeklopte zaak, maar het zijn wel problemen die veel gewone parochianen raken. Hoe moet ik verantwoorden dat ik naar een kerk ga die mensen lijkt uit te sluiten, waarom wordt er nu ineens een einde gemaakt aan de acties van Solidaridad terwijl ik me jarenlang uitgesloofd heb om hun eerlijke koffie en chocolade aan de man te brengen?
Toch wil ik beslist niet beweren dat Kruispunt alle actualiteit mist: op 14 februari ging het op de radio over het burgerinitiatief Voltooid Leven en vooral over de bezwaren die de moraaltheoloog Carlo Leget daartegen heeft. Kruispunt trakteert ons weer op een portie dood, twitterde Peter van Zoest. Daar ben ik het dan weer niet mee eens: het zijn Paul van Vliet en Hedy d’Ancona die ons daarop willen trakteren.
Wie meer wil weten over de Reuselse kwestie kan terecht op Isidorusweb en bij Trouw met speciale aandacht voor de rol van de aartsengel Rafaël
In het Katholiek Nieuwsblad meer over Solidaridad.
Soms vind ik dat hij het zout waarmee hij al die slakken achterna zit, deze winter beter op straat had kunnen gooien. Maar als hij mij bijvoorbeeld zou vragen of ik elke zondag aan de buis gekluisterd zit voor ‘Kruispunt’, dan moet ik dat ontkennen.
Ik zou eronderuit kunnen komen door te zeggen dat ik weinig tv kijk, maar als je pretendeert je met katholieke journalistiek bezig te houden, dan zou toch tijd moeten vrijmaken voor dit kerkelijke actualiteitenprogramma of het tenminste later via internet nog eens gaan bekijken.
Zondag heb ik het weer eens geprobeerd en helaas heb ik het niet volgehouden. Genoeg analyses gehad over de val van het kabinet. Twee brandende kwesties die de Kerk direct raken, de toestand rond de homo-prins in Reusel en de breuk van Solidaridad met de Kerk, kregen van Kruispunt niet de ruimte die de kabinetscrisis ten deel viel.
In alle twee de gevallen gaat het om een opgeklopte zaak, maar het zijn wel problemen die veel gewone parochianen raken. Hoe moet ik verantwoorden dat ik naar een kerk ga die mensen lijkt uit te sluiten, waarom wordt er nu ineens een einde gemaakt aan de acties van Solidaridad terwijl ik me jarenlang uitgesloofd heb om hun eerlijke koffie en chocolade aan de man te brengen?
Toch wil ik beslist niet beweren dat Kruispunt alle actualiteit mist: op 14 februari ging het op de radio over het burgerinitiatief Voltooid Leven en vooral over de bezwaren die de moraaltheoloog Carlo Leget daartegen heeft. Kruispunt trakteert ons weer op een portie dood, twitterde Peter van Zoest. Daar ben ik het dan weer niet mee eens: het zijn Paul van Vliet en Hedy d’Ancona die ons daarop willen trakteren.
Wie meer wil weten over de Reuselse kwestie kan terecht op Isidorusweb en bij Trouw met speciale aandacht voor de rol van de aartsengel Rafaël
In het Katholiek Nieuwsblad meer over Solidaridad.
zondag 14 februari 2010
Carnaval
Geïnspireerd door een tweet van Peter van Zoest heb ik mijn eerste carnavalshit (lees dat woord nog maar eens) geschreven. Ik weet net zo zeker dat dit een hit wordt, als Pierre Kartner weet dat Nederland het Eurovisie-songfestival gaat winnen. Hij woont trouwens bij mij in de parochie en ik ga vanavond nog bij hem langs voor de muziek. Vervelend voor Antoine Oomen en Tom Löwental, maar die hebben al genoeg r.k. meezingers geschreven.
Refrein
Geef Peter van Zoest
een teiltje.
Hij zit met Leo Fijen in zijn maag.
Geef Peter van Zoest
een teiltje.
En ook Stijn Fens uit Rome,
die ziet hij niet zo graag.
Geef Peter van Zoest
een teiltje.
Rorate krijgt meteen de volle laag.
Geef Peter van Zoest
een teiltje.
Hij zit met Leo Fijen in zijn maag.
In Utrecht zijn er plechtig
twee bisschoppen gewijd.
Peter had dat eerder
dan Leo op zijn site.
Teun-Jan die maakte foto’s,
die hij online aanbood,
maar Peter die ontdekte:
de link ernaar liep dood.
Refrein
Peter woont in Utrecht
en houdt vast van die stad.
Maar met FC Utrecht
heeft hij nooit iets gehad.
Toch zal hij deze zondag
een vloek hebben gesmoord,
want Utrecht kon niet scoren
tegen Feijen-oord.
Refrein
Zo bestrijdt Peter
oppervlakkigheid,
geleuter, overdreven
emotionaliteit.
Hij is toch degene
die zegt waar het op staat.
Daarom zingen we samen
met het episcopaat:
Refrein
Refrein
Geef Peter van Zoest
een teiltje.
Hij zit met Leo Fijen in zijn maag.
Geef Peter van Zoest
een teiltje.
En ook Stijn Fens uit Rome,
die ziet hij niet zo graag.
Geef Peter van Zoest
een teiltje.
Rorate krijgt meteen de volle laag.
Geef Peter van Zoest
een teiltje.
Hij zit met Leo Fijen in zijn maag.
In Utrecht zijn er plechtig
twee bisschoppen gewijd.
Peter had dat eerder
dan Leo op zijn site.
Teun-Jan die maakte foto’s,
die hij online aanbood,
maar Peter die ontdekte:
de link ernaar liep dood.
Refrein
Peter woont in Utrecht
en houdt vast van die stad.
Maar met FC Utrecht
heeft hij nooit iets gehad.
Toch zal hij deze zondag
een vloek hebben gesmoord,
want Utrecht kon niet scoren
tegen Feijen-oord.
Refrein
Zo bestrijdt Peter
oppervlakkigheid,
geleuter, overdreven
emotionaliteit.
Hij is toch degene
die zegt waar het op staat.
Daarom zingen we samen
met het episcopaat:
Refrein
dinsdag 9 februari 2010
Sint-Jan in Roosendaal: centrum voor cultuur
Deze poster zag ik op het station in Roosendaal. Herbestemming van kerken, het blijft een moeilijk verhaal. Dit jaar is de kerk met carnaval vijf dagen lang open, zo blijkt uit een bericht in BN/De Stem. Het stichtingsbestuur dat vorig jaar de carnavalsviering nog kon tegenhouden, gooide eind vorig jaar de handdoek in de ring: men was er niet in geslaagd de kerk als cultuurcentrum te exploiteren. Voor de goede orde: de Sint-Jan in Roosendaal is al enkele jaren aan de eredienst onttrokken en verkocht.
Abonneren op:
Posts (Atom)