Catholica: een tussenbalans

Catholica bevat ongetwijfeld interessante en goed geschreven bijdragen. De afgelopen tijd heb ik me uitsluitend bezig gehouden met de stukken van Tom Zwitser en Erik van Goor. Zij wijzen de ‘liberale’ staat af en spiegelen zich aan de feodale staten van het Ancien Régime.

“Paus heet sspx welkom ondanks alles”, twitterde Francis Siefken me. De ideeën van Van Goor en Zwitser doen me inderdaad sterk denken aan de Pius X-broederschap. Dat de paus deze broederschap weer tot de rooms-katholieke Kerk heeft toegelaten, is verstandig. Aan schisma’s hebben we niets.

Maar de broederschap, Van Goor en Zwitser denken vanuit een ander kader dan ik. Zij verwerpen de liberale staat en het Tweede Vaticaans Concilie. Dat doe ik niet.

Het verontrust me dat de reactionaire, anti-democratische, tendensen met hun uitgesproken bewondering voor geweld en hun eigenaardige opvatting van mannelijkheid in katholieke kringen als normaal worden beschouwd. Ook in het Katholiek Nieuwsblad vinden dit soort ideeën kennelijk weerklank.

Voor een vruchtbare discussie is het nodig dat je bepaalde uitgangspunten deelt. Terwijl ik de democratische staat en het Tweede Vaticaans Concilie als basis van mijn opvattingen over kerk en staat hanteer, doen mensen als Zwitser en Van Goor dat niet. Ik hoop niet dat dit soort tendensen sterker worden binnen de rooms-katholieke Kerk in Nederland.

Gelukkig heb ik het telefoonnummer van Peter Nissen, zodat ik als de nood toch aan de man zou komen, informatie kan inwinnen over aansluiting bij de Remonstrantse Broederschap. Mmm, broederschap… klinkt heel mannelijk.

De adelaar van Catholica

Dat Catholica kiest voor de adelaar als symbool is inderdaad niet zo vreemd. Ze kozen bewust dit wapen van het Habsburgse Rijk. Zelf zeggen ze het zo:

Zonder in zinloze romantiek te willen vervallen, menen we dat juist het Habsburgse Rijk bij uitstek – tot het einde toe – iets liet zien van het Oude Europa. Juist het Habsburgse Rijk was de voortzetting van het Heilige Roomse Rijk der Duitse Natie. Waar Duitsland in de negentiende eeuw ten prooi viel aan het kanker van het nationalisme en verwerd tot een kloon van het Pruisendom, bleef de Oostenrijks-Hongaarse Dubbelmonarchie altijd iets behouden van de klassieke, Europese Rijksidee.

Daarbij zou ik wel willen aantekenen dat in dit oude Europa de vorst uitmaakte wat zijn onderdanen moesten geloven. Juist in het Heilige Roomse Rijk der Duitse Natie gold het principe ‘cuius regio, eius religio’: wiens gebied, diens godsdienst. Dat gebied was niet van de Roomse keizer, een machteloze schaduw van de keizers van weleer, maar van de vorsten van de talloze Duitse vorstendommen en -dommetjes, steden en prins-bisdommen. Van Beieren en Pruisen tot talloze ministaatjes van Liechtenstein-achtige proporties. De meeste waren luthers en niet katholiek.

Even verderop in de toelichting op de keuze voor de adelaar, schrijft Catholica over het verbond van Troon en Altaar. Deze term verwijst naar de negentiende-eeuwse reactie tegen het liberalisme en alle andere uitingen van moderniteit. Dat komt ook steeds terug in Catholica, dus ook in dat opzicht is er zeker wat te zeggen voor de keuze van de adelaar.

In de loop van de negentiende en twintigste eeuw is de Kerk zich gaan distantiëren van dit verbond met de Europese gekroonde hoofden - die hun macht of zelfs hun kroon verloren. In plaats van een front te vormen tegen de moderniteit, ging de Kerk haar houding ten opzichte van deze moderne wereld bepalen. Dat vond zijn voorlopige bekroning tijdens het Tweede Vaticaans Concilie. Niet toevallig worden er door de Catholica-redactie vraagtekens gezet bij dit concilie.

De link naar de toelichting op de adelaar van Catholica werd mij gestuurd in een tweet van Francis Siefken, die er een andere link bijvoegde naar het Duitse tijdschrift Sezession. In eerste instantie was mij niet duidelijk wat dit met Catholica te maken had, maar het bekijken van een paar oude afleveringen leverde interessant materiaal op. Een citaat

Damit eröffnet sich auch die Synthese der identitätspolitischen Brennpunkte: Die Krise des Westens ist im Grunde eine Krise der Männlichkeit, eines Krise des weißen Mannes im buchstäblichen Sinn. Der Topos der Dekadenz wird klassischerweise mit der Verweiblichung assoziiert. »In Spätzeiten befindet sich die Männlichkeit immer auf dem Rückzug,« schreibt Paglia. Manche verwechseln dieses Fallen mit einem Steigen in eine feminin-weiche, pazifistische, demokratische Welt, während demographische youth bulges testosterongeladener Militanz gegen die mürb gewordene Festung Europa drängen. Die westlichen Männer müssen begreifen, daß auch die Frauen, die sich heute frenetisch an der Schleifung der Festung beteiligen, wie stets als die freiwilligen oder unfreiwilligen Trophäen der Sieger enden werden. Reconquista der Maskulinität, die drängende Aufgabe jedes einzelnen ist, hat eine Dimension und Verantwortung, die über das Individuelle weit hinausführt.

Net als in artikelen in Catholica, wordt hier een bepaalde vorm van mannelijkheid bepleit en komt het beeld van een bedreigde Europese beschaving naar voren. Overigens wijst Erik van Goor in zijn artikel ‘Katholiek denken onder de roede’, Sezession uiteindelijk af. Onder meer omdat Sezession gelooft in de staat. Van Goor doet dat niet:

Catholica staat echter niet voor de provocerende asceet die in dodelijke ernst ‘cultuur’ als ‘contra-cultuur’ bedrijft. Wij staan voor de vrolijke mens die zelfs in een vlaag van dronkenschap nog een heilige daad kan verrichten. Cultuur en avantgardisme zijn ons te vluchtig. Wij gaan voor de hardheid. Voor de echtheid. Voor de eigenheid en de verworteling. En daarom voor de radicale verwerping van de Staat die anderen en masse aanvaarden en aanbidden (van links tot rechts).

Dat is katholiek en bovendien oer-Nederlands. Waar naties als Duitsland, Frankrijk en Italië al vroeg kennismaakten met de staatsidee, bleef het Oude Europa van lokalisme en confederalisme het langs zichtbaar in de restanten van het oude middenrijk: in de Nederlanden, in Zwitserland. Anderen noemen het anarchie – maar het is het leven zelf dat slechts los van de Staat wordt gekend. Deze notie is belangrijk, al betreft het – jammer genoeg – achterhoedegevechten. Want zaken als de natiestaat, het volk, of de cultuur – het is allemaal bezig te verdwijnen.

Daar staat de dubbelkoppige adelaar dus voor. Nu nog het antwoord op de vraag waarom hij nu drie koppen heeft.

Consequent

Consequent zijn ze wel bij Catholica. Eerder zette Tom Zwitser uiteen dat de Kerk een front moet vormen tegen de wereld. Interne verdeeldheid past daar niet bij.

Erik van Goor bespreekt in deze lijn het eerste rapport van de commissie-Deetman. Hij doet dit door te verwijzen naar een site van de linkse Vara, die seks met minderjarigen schijnt te propageren.

Inderdaad: niet de eigen fouten onder ogen zien, maar de aanval openen op de tegenstander.

Naar het front!

Opnieuw krijgshaftige taal op Catholica. Tom Zwitser schrijft:

Anarchie is dodelijk voor de Kerk. Vandaar de oproep om maar eens duidelijk te krijgen waar de fronten liggen en wie aan welke kant staat. Want een kogel krijgen van een tegenstander is nog altijd minder erg dan er één oplopen van een medestander.

Aan dit front staat aan de ene kant de Kerk en aan de andere kant de moderne wereld. Daarom vindt hij dat er in de Kerk zelf rust moet heersen:

We hebben beide nodig: rust in de tent, maar ook een goed front.

Maar moderne gelovigen zorgen juist voor onrust. Daardoor ontstaat er onduidelijkheid.

Moderne gelovigen mijden de strijd, omhelzen de dialoog en maken van de gehele kerk een strijdtoneel. Maar dialoog sluit geen duidelijke woorden uit. Sterker nog: er kan helemaal geen dialoog plaats vinden zonder duidelijkheid en duidelijkheid is tevens een front. Geen dialoog zonder front, en geen front zonder dialoog. De (moderne) clerus van tegenwoordig mijdt duidelijkheid, consistentie en consequentie als de pest. Zogenaamd vanwege de dialoog met de wereld, maar intussen doen ze actief mee om de anarchie in de Kerk te vergroten. Ze hebben de mond vol van dialoog, maar weten geen mensen meer in de Kerk te krijgen. Ze voeren geen dialoog omdat ze geen front willen. Iedere natuurlijke behoefte om een duidelijk front tussen kerk en wereld aan te brengen wordt radicaal verworpen. Dat mag niet meer. De strijd is dus per definitie binnenkerkelijk: het front is naar binnen gekeerd en de enige duidelijkheid van de clerus betreft – nog steeds! – maatregelen tegen orthodoxe katholieken. De Kerk creëert zo haar eigen anarchie

.

Daarom moeten liturgische misstanden aan de kaak worden gesteld, vindt Zwitser. De oproep van pastoor Schilder om beelden van liturgische misstanden vindt hij niet ver genoeg gaan.

Als je luistert naar wat priesters precies zeggen rijzen de haren je te berge, terwijl het uiterlijk van de liturgie daar alleen voor de betere kijker iets van verraadt. Op het oog is de liturgie vrij ‘gemiddeld’ – hetgeen aanvaardbaar wordt geacht, maar zeker niet minder slecht is. Het probleem van het woord wordt door katholieken tot in het Vaticaan aan toe veel te weinig erkend terwijl toch alle dwalingen altijd met het woord en de loochening ervan begint.

Kortom: speur dissidente geluiden op en maak een front tegen de wereld.

Maar nu even serieus

Wat wil Catholica nu eigenlijk zeggen? Ik weet niet goed hoe ik de artikelen van Erik van Goor en Tom Zwitser moet plaatsen. Is het satire of serieus bedoeld?

Hun artikelen geven een onsamenhangende indruk. Ze beginnen vaak met een logische redenering, alsof de auteurs ergens houvast zoeken, maar vliegen vervolgens al snel uit de bocht. Zoals het artikel ‘Ouwe jongens krentenbrood’ van Erik van Goor. Een citaat

Een woordvoerder van D66 verklaarde, na het nieuws over het aanblijven van Eric Lucassen als Kamerlid voor de PVV: “Het kabinet hanteert een dubbele standaard. Het bepleit een harde aanpak van misdadigers, maar bagataliseert de daden van de eigen coalitie.” Dat is toch grappig, nietwaar? Welke daden van de coalitie doelt men hier op? Alle daden? Alle politieke daden? De aanleiding – de affaire Lucassen – doet vermoeden: alle ontuchtige daden. En als ik het goed inschat, schaart de oppositie hier alle mogelijke daden, intenties, uitspraken onder die, in, namens, door en mede namens de PVV plaatsvinden en plaatsgevonden hebben.

Nee, het ging over het PVV-kamerlid Lucassen dat ontucht had gepleegd met vrouwelijke ondergeschikten. D66 en GroenLinks ‘partijen van de ontucht’ vinden dat afkeurenswaardig terwijl ze er zelf losbandigheid toejuichen onder hem mom ‘Het vrijkomen van seksuele repressie’. Waarom dan wel protesteren als het in het leger gebeurt, aldus Van Goor

Die redenering begrijp ik nog.

Maar hier ontspoort de redenering:

Als manspersoon uit een vorige eeuw denk ik, onnozel: wat doen vrouwen in het leger? Hoe reëel is het om jonge vrouwen door hitsige mannen te laten drillen om voor het vaderland zich de kop te laten afschieten in het verre Afghanistan, mits men de kuishuidsgordel maar om laat zittten? Wie de verhouding tussen man en vrouw negeert, komt vanzelf op de koffie. Die krijgt òf misstanden, òf een Jeanettenbrigade als landsverdediging.

Vrouwen horen dus niet in het leger. Dat leidt tot misstanden en zo niet, tot een ‘jeanettenbrigade’ een leger van flikkers dus. Hier gaat het niet meer over de uitwassen van de seksuele revolutie, maar over de verhouding tussen man en vrouw. In een masculiene omgeving zoals het leger horen vrouwen niet thuis.

Als er zich geen incidenten van seksuele aard voordoen, dan zijn de mannen mietjes. Gebeurt dat wel, dan ligt dat aan de aanwezigheid van vrouwen. D66 en GroenLinks zijn in het geval van het leger dus niet nodig.

De redenering ontspoort verder in een lofzang op het machismo, waarbij nu de PVV onder vuur komt. De PVV wordt neergezet als een voortzetting van de LPF van Pim Fortuyn.

Macht, agressie, machisme en viriliteit worden weggecastreerd, zodat er alleen een mooie, dubbelgeknoopte Fortuyn-stropdas over is gebleven.

En de conclusie

Links is lachwekkend; rechts is zo mogelijk nog lachwekkender.

De LPF is dus lachwekkend omdat ‘macht, agressie, machisme en viriliteit’ vervangen worden door de stropdas van Fortuyn: een homo, zoals wij weten.

Van Goor vindt dus dat vrouwen niet in het leger thuishoren, laat zich denigrerend uit over homoseksuelen en vindt een partij die macht, agressie, machismo en viriliteit ‘wegcastreert’ belachelijk. De conclusie is dat links noch rechts deugen. Wat is hier katholiek aan?

Leest allen Catholica

Dames en heren!

Overweegt u katholiek te worden? Dat is een goed idee. Wat dat inhoudt? Nou, kijkt u maar eens op de site catholica.nl. Het woord zegt het al.

De site wordt geleid door dhr. Zwitser en dhr. Van Goor. Beiden zijn recentelijk tot de rooms-katholieke kerk toegetreden. Ze hebben het katholieke geloof omarmd en niet zo zuinig ook! Ze klampen zich eraan vast als drenkelingen aan een stuk wrakhout.

Beiden hebben onlangs een interessante bijdrage geplaatst op de site. Dhr. Van Goor ontmaskert op overtuigende wijze de hypocrisie van D66 en Groen Links die PVV-kamerlid Lucassen veroordelen, maar zelf aan de wieg hebben gestaan van de seksuele revolutie waardoor tegenwoordig alles maar toegelaten is. Ook pleit hij voor echte mannelijkheid. Een citaat:

Het is me wat als de partijen van de ontucht – D66 en GroenLinks – hoog opspelen als het over seksualiteit gaat. De nieuwe preutsheid van de Halsema’s en de Pechtolds is een preutsheid die teveel kranten leest. Want heeft u ook zo vaak gelezen over ‘ontucht met meisjes van 17 tot 20 jaar’? Zeg maar de gemiddelde leeftijd van een kersvers GroenLinks Kamerlid?

Die zit! Ik wist trouwens niet dat de nieuwe kamerleden van Groen Links zo jong waren. Kijk, dat soort feiten lees je niet in de linkse pers! En ook stelt hij de vraag die niemand anders durft te stellen, wat vrouwen eigenlijk in het leger doen?

Wie de verhouding tussen man en vrouw negeert, komt vanzelf op de koffie. Die krijgt òf misstanden, òf een Jeanettenbrigade als landsverdediging.

Dhr. Van Goor heeft veel Vlaamse contacten, zodat hij soms Vlaamse uitdrukkingen bezigt. Voor de Hollanders onder u: jeanetten zijn flikkers. Dat is eigenlijk best wel een lelijk woord, maar ja dhr. Van Goor is dan ook best wel een beetje boos. Geef hem eens ongelijk!

Maar dat is hij niet alleen op links, hoor! Ook de PVV krijgt onder uit de zak:

de PVV, de partij van de gecastreerde macho’s. Bonkige mannen, gedrapeerd in fortuinistische pakken die standpunten uitblazen die erop neerkomen dat iedere kerel die mept, schreeuwt, billenknijpt, vrouwenfluit, na drie keer straf levenslang moet krijgen. Want alle mannelijkheid moet eruit worden geslagen. Door politie, militie en legerexercitie. (…) Volgens hen zit er wat waars in het aloude neomarxisme, namelijk dat alles wat mannelijk is, moet worden toegesneden op de moderne maatschappij. Macht, agressie, machisme en viriliteit worden weggecastreerd, zodat er alleen een mooie, dubbelgeknoopte Fortuyn-stropdas over is gebleven.

Dat is tenminste mannentaal en ook dhr. Zwitser doet een duit in het zakje: hij wast in zijn bijdrage Joris Luyendijk en zijn onderzoek naar de macht in Den Haag de oren:

Wij wisten het al en we weten nog meer. Macht is een zaak van merendeels seksueel losgeslagen (lees: Linkse) politici. Macht is een zaak van merendeels goed voor zichzelf zorgende (lees: Linkse) politici. Dat betekent dat de baan die ze na hun politieke carriere krijgen veel zegt over hun politieke carriere en hun politieke daden zelf. Politiek (lees: Links) is fundamenteel niet te scheiden van de media en helemaal niet van het groot-kapitaal.

Zo die zit (alweer)! Leest u de bijdragen nog maar eens na, de citaten hierboven smaken naar meer, nietwaar? U zal zien dat alles wat ze schrijven feitelijk te onderbouwen is en ook dat ik niets buiten de context heb geciteerd. Scherpzinnige denkers zijn het, die twee en bovendien uitzonderlijk begaafde stilisten.

Het zal u dan trouwens ook opvallen dat er in beide artikelen veel over seks wordt gesproken. En dan zijn er nog domoren die beweren dat wij katholieken daarover niet durven te praten. Die kijken nu lelijk op hun neus, ha ha!

Het is tientallen jaren geleden dan een katholiek schrijver nog eens zo de spijker op zijn kop sloeg en toch een aanstekelijke humor wist te bewaren. Godfried Bomans is terug. In duplo nog wel! Waarom zijn zij geen hoofdredacteur geworden van het Katholiek Nieuwsblad? Intern of extern, dat mogen ze zelf uitmaken.

Graag wijs ik u ook op de artikelen die op de site van Catholica worden aangeprezen bovenaan de thuispagina. ‘Weg met de democratie’ staat er. En ook een artikel over het modernisme met op de achtergrond een gebouw dat instort. Nou, dan weet u wel dat dat modernisme niet pluis is!

U kunt daar ook een mooi citaat van dhr. Zwitser vinden

"De mensen die absoluut tegen iedere vorm van geweld waren vochten hun mening uit met degenen die er niet perse tegen waren. De eersten wonnen door de laatsten volledig uit te roeien." - Tom Zwitser

De tekst is achterin de zaal verkrijgbaar op een tegeltje en er is ook een uniek exemplaar van deze tekst geborduurd door zr. Secretia.

Dames en heren, ik hoop u hiermee een stukje dichter bij de rooms-katholieke kerk te hebben gebracht.

Hallo?

Waar bent u?

Waar is iedereen gebleven?

HALLO!

Geen stampende laarzen

Catholica is geen dekmantel voor extreemrechts, zoals een driemanschap vandaag stelde. De redacteuren van Catholica komen openlijk uit voor hun meningen en die kun je rechts noemen. Als je goed zoekt vind je inderdaad uitingen die je als extreemrechts zou kunnen interpreteren, maar daarmee toe je de schrijvers geen recht. Ik hoor geen laarzen stampen als ik Catholica lees.

De heren van Catholica zijn veeleer romantici. Ze verlangen naar de tijd van voor het Tweede Vaticaans Concilie toen de theologen het katholieke geloof nog niet verpest hadden met hun modernisme. Daarbij hoort ook de keuze voor de dubbelkoppige adelaar van het Heilig Roomse Rijk der Duitse Natie.

Dat hoofdredacteur Van Goor beweert dat dat mgr. De Korte traditiegetrouwe gelovigen ‘nazificeert’ is walgelijk, maar als ik bedenk wat er de laatste weken aan het adres van Mariska Orbán-de Haas is geuit: dat is pas echt schokkend. De aandacht voor Catholica vind ik in dit licht gezien wat overtrokken.

Het is mogelijk dat ik het mis heb, maar ik denk dat je Catholica alleen extreemrechts kunt noemen, als de inhoud daartoe aanleiding zou geven. De artikelen van Van Goor en Zwitser zijn zo slecht geschreven en slecht beargumenteerd dat ik tot voor kort werkelijk dacht met twee pubers te maken te hebben. Maar onleesbaar schrijven is niet extreemrechts.